Door de poelier op de markt had ik mij laten verleiden een stukje wild te kopen. Wat gingen wij daar nu bij eten?
In ieder geval iets met paddestoelen. Dat had ik namelijk al in mijn hoofd voordat er ineens een stuk houtduif in mijn tas verscheen.
En misschien ook wel iets dat door de nieuwe staafmixer tot moes gemalen was. Sinds wij twee weken geleden een nieuwe goedkope staafmixer met hakmolen kochten (geschatte levensduur: één jaar. de fabrikant durft het aan twee jaar garantie te geven. dat zullen we nog wel eens zien) heb ik namelijk de onbedwingbare behoefte allerlei verse, knapperige etenswaren in een handomdraai om te toveren tot, nu ja, babyvoeding.
Het werden kastanjechampignons. Die kook je in boter (eerst even een sjalotje aanfruiten). Omdat ik tijdens het koken een glas wijn voor mijn neus had staan, ging er ook wat Côtes du Rhône Villages doorheen. Was misschien niet nodig geweest.
Vervolgens de inhoud van de pan in de hakmolen gekieperd en pureren maar. Een halve minuut later had ik een smeuïge champignonpasta waarin nog net genoeg onvermalen stukken zaten om het wat bite te geven. En het eindoordeel? Ook van mevrouw Rommelhok? Heel erg lekker. Mag ik vaker doen.