“Mist er niet iets,” vroeg Meneer Wateetons als reactie op het verhaal van gisteren over gefrituurde kip. Meneer Rommelhok dacht eigenlijk van niet, maar het zal de eerste keer niet zijn dat-ie moet toegeven dat-ie in zijn voorliefde voor stukjes tekst die afgelopen zijn zodra duidelijk is waar het zal eindigen, alleen staat, dus, vooruit, speciaal voor meneer Wateetons en al die andere mensen die willen weten hoe men in huize Rommelhok kippenpoten frituurt, het verslag van hoe meneer Rommelhok in een zwarte emaillen pan, slechts gewapend met een metalen pastaschep en een elektronische keukenthermometer, nu ja, kippenpoten frituurt.
- Wentel kippenpoten (of vleugels, zo u wilt – het maakt niet zoveel uit als er maar een bot in zit zodat het vlees nog een beetje naar kip smaakt) door wat bloem. Dit is voor het krokante korstje.
- Giet een fles arachide-olie leeg in zo’n fijne traditionele zwarte braadpan.
- Steek de metalen pin van de thermometer in de olie zodat u de temperatuur in de gaten kunt houden. Merk op dat een elektrische friteuse dit automatisch voor u doet.
- Zet de pan op hoog vuur. Zodra de temperatuur van de olie zo’n 180 graden Celsius is, kunt u er in frituren. Heter mag ook, trouwens. Arachide-olie kunt u tot minstens 200 graden Celsius verhitten (misschien ook wel tot nog hogere temperaturen, maar de thermometer van meneer Rommelhok kan die niet weergeven).
- Deponeer een stuk of drie kippenpoten in de hele olie. Doe dit heel voorzichtig.
- Kijk gedurende een aantal minuten ongeduldig of de kippenpoten al goudbruin geworden zijn.
- Is dit eindelijk gebeurd (let op: duurt uren!), schep ze dan heel voorzichtig met de pastaschep uit de olie en laat ze uitlekken op wat keukenpapier.
- U kunt gaan eten.
Verrassend genoeg is op deze wijze klaargemaakte kip eigenlijk best lekker en niet alleen om nostalgische reden. Wij aten ‘t met wat gekookte rijst en met geroerbakte paprika en wortel in een sausje gemaakt van runderbouillon en appelsap.