Wellicht wat overmoedig geworden door het avontuur van vorige week besloot meneer Rommelhok deze week opnieuw met hete olie aan de slag te gaan.
In de handel is olijfolie met citroensmaak verkrijgbaar. Erg lekker over de pasta: pasta koken, olie erdoorheen roeren, wat parmezaanse kaas eroverheen, klaar.
Dat spul moet je vast zelf kunnen maken, dacht meneer Rommelhok. Je raspt gewoon wat citroenschillen, gooit die in een pot met olie en vervolgens laat je de boel een paar dagen staan. Geen kunst aan.
Meneer Rommelhok dacht echter dat hij het proces wel zou kunnen versnellen, en wel door de geraspte citroenschillen en de olie gedurende een half uurtje flink te verhitten. Het idee is dat de smaakstoffen dan sneller aan de schillen onttrokken worden.
Hoe heet moest de olie precies verhit worden? Omdat het in principe niet de bedoeling was de citroenschillen te frituren, mocht de temperatuur niet al te hoog worden. 120 graden Celsius leek meneer Rommelhok wel aardig: fors hoger dan de temperatuur van kokend water, maar toch ook weer niet zo hoog dat de schillen bruin zouden worden.
Dat laatste bleek een misrekening. Bij 120 graden Celsius worden citroenschillen namelijk wel degelijk bruin. Wat echter nog erger is, is dat de temperatuur van een pan olie op een gasvlam lastig te beheersen is. Vorige week schommelde de temperatuur van de olie voor de gefrituurde kip al vrij heftig op en neer tussen 170 en meer dan 200 graden, deze keer was de marge nogal wat kleiner (tussen 110 en 120 graden, had meneer Rommelhok zich bedacht). Je kon er dus op wachten dat meneer Rommelhok na tien minuten turen naar de display van zijn elektronische thermometer even afgeleid raakte en toen hij zijn aandacht weer hervonden had, vergast werd op de aanblik van bijna zwart geworden citroenschillen.
Potverdorie.
Uiteindelijk viel de schade nog wel mee: nadat de verkoolde schillen uit de olie gezeefd waren en de olie was afgekoeld, constateerden zowel meneer als de snel omwille van haar kritische vermogens ingeschakelde mevrouw Rommelhok dat de citroenolie in principe best redelijk geslaagd was, zij het dat er een licht aangebrand luchtje aan zat.
De komende dagen gaan wij erachter komen of dat luchtje sterker gaat worden of dat de olie bruikbaar blijft.
Wèl hebben we geleerd dat je de olie in minder dan een half uur kunt voorzien van allerlei aroma’s, simpelweg door ‘m te verhitten.