Soms, als meneer Rommelhok van gekkigheid echt helemaal niet meer weet wat-ie moet koken, gaat hij spitten in de archieven van het voedselbloggersevenement TGRWT om te zien of er niet toevallig weer eens een nieuwe, volslagen van de pot gerukte combinatie van ingrediënten is bedacht door hobbykoks met een scheikundige achtergrond.
Zo leerde hij uit een stukje van astrochemicus (nooit geweten dat dat een specialisatie was) Markus dat gebakken kip en rozenwater allebei het stofje jonon bevatten en dat je daarom een heel eetbaar gerecht inelkaar zou moeten kunnen zetten dat zowel kip als rozenblaadjes bevat.
Meneer Rommelhok besloot daarom wat kippenpoten te gaan bakken en ze vervolgens te serveren met een zoetig sausje waarin rozenwater was verwerkt. Dat sausje maakte hij grotendeels volgens een receptje dat hij had gevonden op internet:
Ingrediënten:
- 9 lomboks (grote rode pepers, fijngehakt)
- 125 ml. rijstazijn (toko)
- een centimeter of drie verse gember, geraspt
- 3 teentjes knoflook, fijngehakt
- 2 eetlepels verse koriander, fijngehakt
- 125 ml. rozenwater (toko)
- 1 theelepel zout
Bereiding:
- Kwak alle ingrediënten bij elkaar in een sauspannetje en laat de boel inkoken tot een dikke siroop
- Gooi er sap van een halve limoen en een eetlepel vissaus doorheen en draai het vuur uit
Ontegenzeglijk was dit een uitstekende Thaise chili-saus (het spul dat wij in Nederland “loempia-saus” noemen), veel en veel lekkerder dan dat laffe spul uit een flesje, maar als vehikel om rozengeur te combineren met gebakken kip bleek-ie helaas niet zo geschikt te zijn. Dat kwam omdat de knoflook, de gember en de pepers de rozengeur nogal, eh, overstemden. Wat een inspirerende nieuwe smaakervaring had moeten worden, bleek helaas uit niets meer te bestaan dan een bordje rijst met gebakken kip en chilisaus en daarom, als proeve van avantgardistisch moleculaire kookkunst, volstrekt en volslagen mislukt.
Maar meneer Rommelhok weet nu wel hoe-ie loempia-saus moet maken.